Nieopodatkowane dodatki do wynagrodzenia w Niemczech

·

·

W swojej aktualnej pracy można otrzymać dodatkowe wynagrodzenie bez konieczności płacenia podatku. W przeciwieństwie do standardowej podwyżki od niektórych dodatków do pensji nie pobiera się ani zaliczek na podatek, ani składek na ubezpieczenie społeczne. Od 2020 roku większość tych nieopodatkowanych składników wynagrodzenia musi stanowić dodatek do i tak należnego wynagrodzenia. Z drugiej strony zmiany wynagrodzenia są przewidziane tylko w wyjątkowych przypadkach. Zatem w jaki sposób pracodawca może przekazać pracownikowi cokolwiek bez konieczności płacenia podatku? Istnieje kilka możliwości, które przedstawimy poniżej.

50 Euro w Niemczech jako świadczenia

Oprócz wynagrodzenia pracodawca może przekazywać pracownikowi nieopodatkowane świadczenia rzeczowe w wysokości do 50 euro miesięcznie.1 W praktyce są to np. bony paliwowe.

Co prawda od 2022 roku limit dla świadczeń rzeczowych został zwiększony z 44 euro do 50 euro miesięcznie, lecz jednocześnie weszły w życie bardziej rygorystyczne przepisy dotyczące bonów. W przeszłości pracodawca mógł przekazać pracownikowi praktycznie wszelkie bony lub karty bankowe jako nieopodatkowane świadczenia rzeczowe, bo przecież nie wypłacał pracownikowi gotówki, ale to się skończyło w 2020 roku, gdy zaostrzono przepisy. Ponadto w marcu 2022 Federalne Ministerstwo Finansów opublikowało obszerne pismo, w którym po raz kolejny dokładnie wyjaśnia różnice między opodatkowanym świadczeniem pieniężnym a świadczeniem rzeczowym.

Oznacza to, że pracodawca nie może już przekazywać pracownikowi bonów lub kart bankowych, które nie uprawniają wyłącznie do otrzymywania towarów lub usług. Jeśli zatem kartą bankową można wypłacić gotówkę, jej przekazanie pracownikowi podlega opodatkowaniu. Bony i karty bankowe, które są zawsze traktowane jak świadczenie pieniężne, czyli nie są zwolnione z podatku, to takie, które:

  • posiadają funkcję wypłaty gotówki,
  • posiadają własny międzynarodowy numer rachunku bankowego (IBAN),
  • mogą być wykorzystane do przelewów bankowych (takich jak PayPal),
  • mogą być wykorzystane do zakupu walut obcych (np. funty brytyjskie, dolary amerykańskie, franki szwajcarskie) lub kryptowalut (np. bitcoin, ethereum),
  • mogą być zdeponowane jako ogólny instrument płatniczy.

Z kolei świadczenia rzeczowe cechuje to, że akceptuje je ograniczona ilości sklepów czy firm, czyli tzw. punkty akceptacji. Mogą to być np.:

  • miejskie stowarzyszenia zakupowo-usługowe w Niemczech lub sklep internetowy któregoś z punktów akceptacji
  • punkty akceptacji, które działają na określonym obszarze (np. kilka sąsiadujących miast i gmin) – wystarczającym ograniczeniem stanowi również możliwość korzystania z karty tylko w odniesieniu do konkretnych wystawców kart kredytowych
  • stowarzyszenia zakupowo-usługowe, które obszarowo ograniczają – nawet w różnych krajach związkowych – bezpośrednio sąsiadujące dwucyfrowe okręgi kodów pocztowych (miasta i gminy składające się z dwóch okręgów kodów pocztowych, są uważane za jeden okręg); okręgi może wybrać pracownik lub
  • określona sieć sklepów (określony emitent) w przypadku bonów lub kart przedpłaconych na zakup towarów lub usług w poszczególnych lokalach lub w sklepie internetowym tej sieci sklepów o rozpoznawalnych i jednolitych oznaczeniach rynkowych (symbol, logo itd.); rodzaj działalności (np. sklepy własne, w spółdzielni lub grupie spółek, za pośrednictwem agencji lub franczyzobiorców) jest bez znaczenia. To samo dotyczy sytuacji, gdy pracownik może wybrać sieć sklepów przekazaniem vouchera lub doładowaniem karty bankowej.

Do tej grupy zaliczają się:

  • detaliczne karty podarunkowe z możliwością doładowania, rozwiązania shop-in-shop z kartą, bony lub karty paliwowe obowiązujące tylko w jednej sieci stacji paliw w celu zakupu towarów lub usług na jednej z należących do owej sieci stacji benzynowej
  • bony lub karty paliwowe wydawane przez konkretną sieć stacji paliw (wydawców) na zakup towarów lub usług w poszczególnych stacjach paliw o jednolitym oznaczeniu rynkowym; rodzaj działalności nie ma znaczenia
  • bon wydany przez pracodawcę, np. bon paliwowy, który zawiera również upoważnienie do tankowania, jeśli punkty akceptacji (konkretna stacja paliw lub sieć stacji paliw) rozliczają się bezpośrednio z pracodawcą na podstawie umowy odbioru (np. umowy ramowej)
  • karty wydane przez sprzedawcę internetowego, które uprawniają wyłącznie do zakupu towarów lub usług z jego własnego asortymentu (sprzedaż i wysyłka przez sprzedawcę internetowego), a nie produktów z asortymentu dostawców zewnętrznych (jak np. na internetowej platformie handlowej)
  • vouchery lub karty stałego klienta wydane przez centrum handlowe lub outletowe
  • „City-Cards” i bony miejskie

Istnieje więc wiele możliwości, aby pracodawca oprócz wynagrodzenia przekazywał pracownikowi co miesiąc nieopodatkowany bon o wartości 50 euro, jeśli zastosuje się do powyższych wytycznych.

Dalsze definicje tego, co zalicza się do świadczeń rzeczowych, a co nie, znajdują się we wspomnianym piśmie Ministra Finansów z dnia 15.03.2022.

Ważnym aspektem jest także, aby świadczenie rzeczowe w wysokości 50 euro było przekazywane w miesięcznych odstępach. Jeśli np. pracodawca w jednym miesiącu przekaże świadczenie rzeczowe w wysokości 100 euro, a w następnym miesiącu nie przekaże nic, to pracownik musi odprowadzić podatek od kwoty 100 euro. Wyjątki od tej zasady przedstawimy w następnym rozdziale.

1Nieopodatkowane świadczenia rzeczowe zgodnie z § 8 ust. 2 zdanie 11 ustawy o podatku dochodowym, pismo Ministra Finansów z dnia 15.03.2022 – IV C 5 – S 2334/19/10007 :007 Rozróżnienie między świadczeniem pieniężnym a rzeczowym

Zadzwoń do mnie